ทุกเพลง ที่ชั้นร้อง
มันมีความหมายในตัวของมัน
อยู่ที่ว่า ใคร จะค้นพบความหมายของเพลง
และตีความหมายออกมาอย่างที่เพลง อยากให้เป็น
และเพลงนี้ ...



คนเรามีหัวใจ เลยทำให้มีความรู้สึก
ฉันนึกจะทำอะไร ก็คิดถึงใจของเธอก่อน
ว่าเดือดร้อนหรือไม่

เธอก็คงรู้ดี ว่าตัวฉันมีความรู้สึก
แต่นึกจะทำอะไร ไม่คิดถึงใครว่าต้องเจ็บ
เก็บรักให้คนมากมาย

ถ้ารักกันไปดีๆ โดยไม่มีเรื่องคนอื่น
มันฝืนใจเธอขนาดนั้น ถ้าเห็นฉันมุมแรงๆ
เปลี่ยนแปลงไม่หวาน และไม่ยอมเธอเหมือนทุกที

อยากให้รู้ว่าฉันมีเธอเป็นคนที่สอนทุกอย่าง
อย่าโมโหถ้าฉัน หลงทางเป็นคนไม่ดี
ถ้าฉันมีคนอื่น อย่ายืนร้องไห้เพื่อบอกกับฉัน
ให้กลับมารัก เธอได้ไหม หัวใจ
ไม่ได้ต้องการทำอย่างนี้ หัวใจ
แค่ลองทำตามสิ่งที่เธอคิดว่าดี แค่เท่านี้เอง

คงไม่มีวิธี ที่ทำให้เธอนั้นรู้สึก
ว่าลึกลงไปในใจ ฉันร้าวระบมยังไง
นอกจากทำตัวเหมือนเธอ

...


ถ้าคนเรา ไม่เจอกับตัวเอง
จะไม่มีวันเข้าใจ ว่า
ความเจ็บปวด จากการถูกคนรัก ทิ้งขว้าง มันเป็นยังไง

บางที ถ้าเรา ลองย้อนกลับไปดูจุดเริ่มต้น
เราอาจพบ คำตอบ

สิ่งที่เราตัดสินว่าผิด มันอาจไม่ใช่ ถ้าเราไม่ลองมองดูตัวเอง
ผิดถูก ไม่ได้สำคัญ
แต่สำคัญที่ว่า เมื่อไหร่ เราจะรุ้สึกผิด จริงๆ

อาจใช้เวลาทั้งชีวิต กว่าจะเข้าใจ

และตอนนั้น คงไม่มีใคร มานั่งรอ
เพื่อที่จะ ให้อภัย

และเมื่อวันนั้นมาถึง

จะค้นพบว่า

มันสายเกินไป

ก็แค่เหนื่อย..

ฉันไม่อยากจะตอบคำถามที่เค้าถามกัน
ว่าทำไมเธอไปจากฉันเพราะอะไร
รักมากมายใครๆ ก็รู้
ทำไมตอนสุดท้าย ถึงได้เลิกกัน

พูดตรงๆมันลืมไปแล้วไม่ได้สนใจ
หากมันเป็นเวลาเลวร้ายฉันไม่จำ
เลือกจะจำแค่เพียงเท่านี้
วันเวลาที่ดีกับเธอเท่านั้น

แต่ก่อนมีเธอใกล้ๆสุขใจแค่ไหน
แต่ก่อนรักกันยังไง เธอกับฉันพบกันที่ไหน
ถ้าหากเค้าถามว่ารักเธอมากแค่ไหน
คือสิ่งที่ฉันอยากตอบ
ถ้าอยากรู้ว่าทำไม
นั่นแหละที่สิ่งที่ฉันจะตอบคำถาม
วันที่เธอเลิกไปฉันไม่อยากจำ

จะเก็บรอยยิ้มของเธอ
จะเก็บเธอไว้ในใจ
จะจำว่าในครั้งหนึ่งเธอเคยรัก
จะเก็บความรักของเธอ
จะเก็บเอาไว้อย่างนี้
มันมีความหมายเหลือเกิน

...

บางที่คนเราก็เหนื่อย

ฟรังก์ เหนื่อย

เธอ ชั้นเกียจมัน
ถ้าไม่มาว่าชั้น ชั้นคงไม่เกียจ

เป็นน้อยก่ไม่อยู่ส่วนน้อย

ชั้นร้องเพลง

และนี่ ก็เพลงของชั้น

..

ฉันความจำเสื่อม ไม่เคยจำว่าเธอนั้นเคยได้ทำร้ายใจ
ไม่เคยจำว่าเธอนั้นเคยทำให้ช้ำสักเท่าไหร่
หมดน้ำตาไปแค่ไหน
หากมันรั้งให้เธอไม่ไปจากฉันได้ ฉันยอม

ฉันความจำสั้น ไม่เคยจำถ้อยคำที่เธอเคยตัดพ้อยังไง
ไม่เคยจะจำที่เธอนั้นทำให้ร่ำร้องจะเป็นจะตาย
ฉันจำไม่ได้ ที่ยังทนโง่งมมากมายก็เพราะฉัน
มันรักเธอเพียงคนเดียว

อาจจะดูไม่ดีนัก ที่ตัวฉันเป็นอย่างนี้
อาจจะดูไม่เข้าที ที่ยอมให้เธอทำร้าย
แต่ถ้าลองมาเป็นฉัน มีแค่เพียงหนึ่งเหตุผลที่ง่ายดาย
คือรักเธอ เกินกว่าใจของตัวเอง

ฉันความจำเสื่อม ไม่เคยจำเรื่องวันที่เรานั้นไม่เข้าใจ
ไม่เคยจะคิดว่าเราสองคนนั้นต้องแยกกันไป เข้ากันไม่ได้
มีแต่ความทรงจำสุดท้ายก็คือฉัน
มันรักเธอเพียงคนเดียว

เพลง ก็ แค่ เพลง

ฟรังก์ชอบ ร้องเพลง

555

เห็นมั้ยล่ะ
ทำไมจะไม่เปนอย่างที่พูด

หึ

โทรหามั่งดิ่
เบอร์พี่ฝ้ายนะคะเธอ

โทสับห๊ายยยยยยยยยย

ที่รักสดใสเสมอ
มองดูแล้วก็ยิ้มได้

ไม่เหนต้องทำอะไรก็น่ารัก
^^

ชั้นนั่งคิดถึงเวลาเธอยิ้มอยู่ทุกๆวัน
มีความสุขจังเลยค่ะ

๕๕
มานั่งร้องเพลงอะไรไนไฮนี้เนี่ยฮะ
- - - - - - -

ไม่มีใครเหมือนใคร
ไม่มีใครมาแทนที่ได้
ความสุขก็ยังเปนความสุข
ยุ่ที่ว่าเทอคิดอยากจะมีความสุขมั้ย

ก็ตั้งยุ่ที่เดิม

ชั้นพยายามค้นหาตัวเธอ ในผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาในชีวิต

แต่ ไม่เลย

มันไม่มี !!

ใครจะรู้ ว่าในใจชั้นเป็นไง

ใครจะรู้จักตัวชั้นดี

ใครจะรู้ว่า

มันฝืนแค่ไหน

ที่จะต้องเป็นแบบนี้

ใช้ชีวิตแบบทุกวันนี้

ฝืนยิ้ม ฝืนหัวเราะ

คงไม่มีผู้หญิงคนไหน

มองเข้าไปในตาของชั้น

แล้วรู้ว่า

มันไม่สดใส

ชั้นไม่ได้ยิ้ม เหมือนที่ชั้นเคยยิ้ม

เสียงหัวเราะของชั้น แปลกไป

จะมีใคร ที่เห็นตัวตน ของชั้น จริงๆ

ความสุขที่แท้จริง *

มันคงจากไปแล้ว ไม่มีวันหวนกลับมา

ชั้นคง ไม่มีความสุขอีกต่อไป

อยากยิ้มได้เหมือนเมื่อวาน ..

FRANC: ใครจะรู้ดีเท่าตัวของเรา

ชั้นจึงร้องเพลง อีกครั้ง

....


อาจจะเห็นว่าฉันยังยิ้ม หัวเราะได้ทุกนาที
อาจจะเห็นว่าฉันมีชีวิตดีๆ เหมือนคนไม่เป็นไร
แต่ลึกแล้วใครจะรู้ ถึงแม้ฉันมีความสุขเท่าใด
ความจริงวันนี้ข้างในหัวใจยังเป็นอย่างเดิม

*ก็ยังเจ็บมาจนวันนี้ นอนก็มีแต่น้ำตา
มีแต่เธออยู่ทุกเวลา ไม่รู้จะทำยังไง
ยังต้องเจ็บไปจนวันไหน นานเท่าไหร่กว่าฉันจะทำใจได้
ต้องอยู่อย่างทรมานอย่างนี้ไปนานเพียงใด

จากวันนั้นที่เธอบอกลา ชีวิตก็ยังเดินไป
อาจไปพบผู้คนมากมายเพียงใด ก็ยังไม่ลืมเธอ
เมื่อความรักเข้ามากี่ครั้ง สุดท้ายก็ยังร้องไห้เพราะเธอ
เจ็บปวดเสมอที่ยังต้องเจอเธออยู่ในใจ

ก็ยังเจ็บมาจนวันนี้ นอนก็มีแต่น้ำตา
มีแต่เธออยู่ทุกเวลา ไม่รู้จะทำยังไง
ยังต้องเจ็บไปจนวันไหน นานเท่าไหร่กว่าฉันจะทำใจได้
ต้องอยู่อย่างทรมานอย่างนี้ไปนานเพียงใด

เธอยังคงอยู่ในหัวใจ นานเท่าไรกว่าฉันจะลืมเธอได้
ต้องอยู่อย่างทรมานอย่างนี้ไปนานแค่ไหน
ไม่อยากจะทรมานอย่างนี้ไปจน วันตาย


....

ชั้นจะเดินไป ข้างหน้า ชั้นจะไม่หันหลังกลับไป

ชั้นขอทิ้งอดีต ทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างไว้

ชั้นกลั้นใจเดินมาไกลขนาดนี้

ถึงมันจะเจ็บ ชั้นจะกัดฟัน

ชั้นจะอดทน

ต่างคนต่างมีทางที่ตัวเองเลือกเดิน

ชั้นขอให้เรื่องเรา จบ แค่นี้

ชั้นขอยอมรับ ความผิดทั้งหมดไว้ที่ตัวชั้นเอง

พอ เลิกเถียง เลิกทะเลาะ

หยุดทุกอย่าง

วันนี้เราสองคน ไม่ได้อยู่ในฐานะที่ต้องมาเถียง และ พูดคุย

ชั้นผิดเอง อยู่กับเธอ ชั้นคงดีเกินไป

พอ ออก มาจากชีวิตเธอ ชั้นก็เลว เกินไป

ดีแล้วล่ะ ที่ต้องเป็นแบบนี้

หยุดเถอะ ชั้นเหนื่อย

ชั้นขอ ยอมแพ้

ชั้นขอ พอ

แค่นี้

---------------------------
ค่ะ ชั้นเข้าใจเธอดีทุกอย่าง
ยังงัยชั้นก็ยังอยู่ตรงนี้ที่เดิม ตลอดไป

Franc : ร้องเพลง

"ยังเดินผ่านทุกวัน
ที่ที่เราพบกันเมื่อก่อน
ยังจำซ้ำๆ ได้ทุกตอน
ราวกลับมีใครมาหมุน ย้อนเวลา

แต่ก็คงจะหมุนย้อนได้แค่ในความคิด
ในชีวิตจริง คงไม่เจอกันอีกแล้ว
ยืนอยู่ตรงที่เดิม แต่ไม่มีวี่แวว
เธอจากไปแล้ว และคงไม่ย้อนคืนมาหา

*ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้
เผื่อวันไหนเธอผ่านมา
เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า
เคยมีคนนึงยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอตลอดมา

ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้
อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ*

อยากเจอเธอเหลือเกิน
เพราะก่อนที่เราต้องเดินแยกทาง
ฉันมีความคิดหลายๆ อย่าง
หลายอย่างเหลือเกิน ที่ฉันไม่ได้พูดไป

แต่กลับมานึกขึ้นได้ในเวลานี้
ในเวลาที่เธอเดินจากฉันไปแสนไกล
หากเธอนั้นยังอยู่ จะกอดเธอให้ชื่นใจ
และค่อยพูดออกไป ทุกสิ่งที่อยู่ในใจฉัน "

ผม เปลี่ยนhi5 ใหม่แล้วคับ

ชั้นจะเดินไป ข้างหน้า ชั้นจะไม่หันหลังกลับไป

ชั้นขอทิ้งอดีต ทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างไว้

ชั้นกลั้นใจเดินมาไกลขนาดนี้

ถึงมันจะเจ็บ ชั้นจะกัดฟัน

ชั้นจะอดทน

ต่างคนต่างมีทางที่ตัวเองเลือกเดิน

ชั้นขอให้เรื่องเรา จบ แค่นี้

ชั้นขอยอมรับ ความผิดทั้งหมดไว้ที่ตัวชั้นเอง

พอ เลิกเถียง เลิกทะเลาะ

หยุดทุกอย่าง

วันนี้เราสองคน ไม่ได้อยู่ในฐานะที่ต้องมาเถียง และ พูดคุย

ชั้นผิดเอง อยู่กับเธอ ชั้นคงดีเกินไป

พอ ออก มาจากชีวิตเธอ ชั้นก็เลว เกินไป

ดีแล้วล่ะ ที่ต้องเป็นแบบนี้

หยุดเถอะ ชั้นเหนื่อย

ชั้นขอ ยอมแพ้

ชั้นขอ พอ

แค่นี้

ตอนนี้ ชั้นยอมรับความจิง
ยอมรับในสิ่งที่เธอเป็น
เธอเองก็รู้ดีว่าชั้นเป็นยังงัย

ชั้นเปนแบบไหน
ที่ทำทุกๆครั้งไม่ใช่เพราะอารมณ์


วันข้างหน้า ก้ยังรอเราอยู่ ?

คิดถึง ก็คิดนะ

แต่เรายอมรับความจริง

มากกว่า ที่จะมานั่งเสียใจ

วันนี้ไม่ใช่วันของเรา

ข้างหน้า คงมีอะไรดีๆรออยุ่

ยอมรับความจริง

ถึงมันจะฝืน

เชื่อว่าวันนึง ถ้ามันใช่

เราคงมีวันดีๆ

คิดถึงอะไรๆ

ที่ยังอยู่ในใจเราเสมอ
อะไรอาจจะเปลี่ยนไป แต่เราก็ยังคิดถึง *

คิดถึงจริงๆ

แต่ ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป

แล้วจะแวะมาบ่อยๆ

เราเป็นยังไง มีแต่ตัวเราที่รู้